29 lipca 2026 roku w katedrze pw. świętego Olafa w Oslo świętowaliśmy uroczystość patrona Norwegii. Jego postać jest ściśle związana ze średniowieczną historią kraju oraz początkami norweskiego chrześcijaństwa. Olaf był królem Norwegii panującym w latach 1015–1028 (nazywanym Rex Perpetuus Norvegiae – Wiecznym Królem Norwegii), który zjednoczył państwo i przeprowadził jego chrystianizację. Zginął 29 lipca 1030 roku, a po śmierci ogłoszono go męczennikiem i świętym. W iconography przedstawiany jest zazwyczaj w koronie i z toporem bojowym w ręku – atrybutem, który trafił również do herbu Norwegii.
Przed południem Mszę świętą w katedrze odprawił bp Fredrik Hansen, a liturgie wieczorną poprowadził proboszcz katedralny. W Eucharystii uczestniczyło wielu kapłanów oraz seminarzystów, a świątynia była wypełniona po brzegi. Części stałe liturgii śpiewał chór w języku łacińskim. Po Komunii świętej odbyła się procesja z relikwiami św. Olafa (ex ossibus). Relikwiarz zawiera fragment kości ramienia patrona, którym na zakończenie pobłogosławiono wszystkich uczestników liturgii. Po uroczystości obok katedry odbył się piknik z poczęstunkiem dla wiernych.
Patronem naszej parafii jest natomiast święty Hallvard (1020–1043) – norweski szlachcic, patron Oslo i obrońca niewinnych. Według tradycji, gdy miał przeprawić się łodzią przez fiord Drammen (Drammensfjorden), podeszła do niego brzemienna kobieta uciekająca przed prześladowcami. Hallvard stanął w jej obronie i próbował zasłonić ją własnym ciałem przed strzałami z łuku. Z tego powodu stał się symbolicznym opiekunem stolicy Norwegii. Przedstawiany jest z łukiem i strzałami, a jego wizerunek widnieje w oficjalnym herbie Oslo.
Kościół pw. świętego Hallvarda został poświęcony 15 maja 1966 roku. Większość parafian to pierwsze lub drugie pokolenie imigrantów i azylantów z wielu stron świata. Parafia obejmuje obecnie całe Oslo na wschód od centrum oraz przedmieścia, których mieszkańcy reprezentują około 140 różnych narodowości. Msze Święte są tu celebrowane zarówno po norwesku, jak i w językach narodowych: angielskim, polskim, wietnamskim, ukraińskim, erytrejskim i birmańskim.
Ponieważ kościół początkowo należał do ojców franciszkanów, architektura i wystrój noszą w sobie znamiona prostoty oraz franciszkańskiej duchowości. W każdą niedzielę sprawowanych jest tu 8 Mszy świętych. W dni powszednie od godz. 17:15 w kaplicy bocznej odbywa się półgodzinne wystawienie Najświętszego Sakramentu, a po nim o godz. 18:00 odprawiana jest Eucharystia. W czasie adoracji można przystąpić do sakramentu pokuty, który udzielany jest w kilku językach.
