Spacerowanie

 

Norwegia odkrywa przede mną coraz piękniejsze miejsca jak na przykład park w Myrdammen. Jest to popularny państwowy teren rekreacyjny, który obejmuje park i kąpielisko położone w lesie Østmarka w gminie Rælingen. Miejsce to jest doskonale przystosowane do wypoczynku i aktywnego spędzania czasu – oferuje m.in. piaszczystą plażę, pomosty, wieżę do skoków, boisko do siatkówki plażowej oraz pole do frisbeegolfa. Ponadto stanowi świetny punkt wyjścia do pieszych wycieczek i biegów po okolicy. Można tu także wypożyczyć kanoe czy powędkować w wolnym czasie.

Gdy w czwartek po południu udałem się do tego miejsca spotkykałem wielu ludzi w towarzystwie czworonogów, a także tych, którzy uprawiali tak jak ja jogging. Pomimo tego, że w październiku często dni już są szarawe, deszczowe i zachmurzone, tutaj miałem okazję biegać w promieniach jesiennego słońca. Widziałem wędkarzy, którzy łowili ryby - przede wszystkim pstrąga, a także występujące tam naturalnie gatunki takie jak okoni i szczupaki. Ryby są tutaj dostarczane przez lokalne stowarzyszenie wędkarńskie, dzięki czemu jest to popularne miejsce m.in. dla dzieci i początkujących wędkarzy. 

Z Myrdammen rozciąga się sieć świetnie oznakowanych, niebieskich szlaków prowadzących w głąb lasów. Do najpopularniejszych i najciekawszych tras w okolicy należy Tjuvstuåsen – bardzo popularny, krótki cel pieszej wycieczki (około 1,1 km w jedną stronę). Na szczycie znajduje się malowniczy punkt widokowy z panoramą na Romerike i jezioro Øyeren oraz ruiny dawnego grodziska z wędrówek ludów (bygdeborg).

Mogłem więc poznać trasy prowadzące urokliwymi, zalesionymi ścieżkami w wyższe partie terenu. W jesienne popołudnie była to świetna okazja na spokojny spacer na łonie natury. Planuję już następnym razem ruszyć z Myrdammen na dłuższą wędrówkę pieszą lub narciarską na biegówkach. Ponieważ miejsce to służy jako doskonały punkt wypadowy wokół jeziora, jak i na dłuższą, kilkugodzinną wyprawę po lasach stosunkowo niedaleko od Oslo.

Codzienność

 

Minął kolejny miesiąc w stolicy Norwegii, w parafii świętego Hallvarda w Oslo. Poznałem już wszystkie grupy działające przy parafii, a jest ich całe mnóstwo - poczynając od dwóch roczników dzieci pierwszokomunijnych i młodzieży przygotowującej się do bierzmowania, przez dwa kręgi Domowego Kościoła, grupy kobiet i mężczyzn, aż po ministrantów juniorów i seniorów.

Tak się złożyło, że wszystkie weekendy września miałem wypełnione spotkaniami w mniejszym lub większym gronie, nie licząc rozmów indywidualnych oraz sprawowania sakramentów. Szczególnie w pierwsze piątki miesiąca i w niedziele w kolejce do konfesjonału ustawia się wielu penitentów. Był to więc czas niezwykle intensywny.

Równolegle, trzy razy w tygodniu po dwie godziny, uczestniczyłem w zajęciach z języka norweskiego. Nauka języka obcego wymaga sporego wysiłku intelektualnego, energii i czasu. Mimo to starałem się nie rezygnować z joggingu, choć w ostatnim tygodniu września dopadło mnie pierwsze przeziębienie i musiałem na chwilę zwolnić tempo.

Pogoda wciąż dopisuje - jak na tę porę roku w Norwegii jest wyjątkowo słonecznie. Tym bardziej cieszą spacery po okolicznych parkach, w których nadal można fotografować przepiękne kwiaty i rozmaite ptactwo.

Liście powoli zmieniają barwy i opadają z drzew, a w powietrzu czuć delikatny wiatr. Spacer z różańcem w ręku i chwila odpoczynku na parkowej ławce dają głęboki spokój i napełniają serce radością. Miejscowi bardzo cenią bliskość natury i czas spędzany na świeżym powietrzu. Daje to do myślenia - warto modlić się nie tylko w murach klasztornych, ale też od czasu do czasu wyjść na ulice Oslo, by zanosić modlitwę wstawienniczą za wszystkich mieszkańców stolicy.

Pielgrzymka do Mariaholm

 

29 sierpnia br. wybraliśmy się na XLII Pielgrzymkę z Askim do Mariaholm w Norwegii. Tegoroczne wydarzenie odbyło się pod hasłem: „Maryjo, Królowo rodzin, módl się za nami”. Rozpoczęliśmy od błogosławieństwa pielgrzymów w katedrze św. Olafa w Oslo o godz. 7:00. Następnie udaliśmy się do kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Askim, gdzie przed Mszą świętą była okazja do spowiedzi.

Około godz. 10:00 wyruszyliśmy w kierunku Mariaholm. Pierwszy przystanek zrobiliśmy nad rzeką Glommą. Wysłuchaliśmy tam świadectwa siostry zakonnej, która osobiście znała bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, oraz zjedliśmy mały posiłek przygotowany przez parafian z Askim. Potem ruszyliśmy do źródełka w Mariakilde obok kaplicy w Hovin. Odprawiliśmy tam krótkie nabożeństwo maryjne i odmówiliśmy Litanię do Niepokalanego Serca NMP. Przy źródełku, obok stojącej już figury Matki Bożej, poświęcono dodatkowo drewniany krzyż.

W trakcie drogi odmawialiśmy różaniec, o godz. 15:00 Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a także Litanię Loretańską. Pielgrzymi chętnie rozmawiali z kapłanem, który spowiadał i podnosił na duchu potrzebujących. Idące z nami dzieci dodawały wszystkim radości. Przez całą drogę dopisywała nam względnie dobra pogoda – deszcz zaczął padać dopiero na ostatnim odcinku, mimo zatrważających prognoz.

Pod wieczór dotarliśmy do Mariaholm na „Górkę Przeprosin”, gdzie przy pomniku bł. ks. Jerzego Popiełuszki odbyło się nabożeństwo. O godz. 19:00 odprawiona została druga Eucharystia – dziękczynna w intencji wszystkich pielgrzymów, których w tym roku było około 50. Mszę świętą koncelebrowali: o. Józef Trzebuniak SVD, który od niedawna posługuje jako duszpasterz Polonii przy kościele św. Hallvarda w Oslo, oraz o. Gerard Filak SSCC, sercanin biały, zapisany w historii jako najstarszy duszpasterz Polonii w Norwegii. Podziękowaliśmy też p. Jarosławowi Staśkiewiczowi za zorganizowanie tegorocznej pielgrzymki. 

Parki i posągi

 

W Oslo mamy wiele parków i zielonych miejsc. W każdym zakątku znajdują się rzeźby i pomniki znanych osób, ale także zabawne postacie ze świata baśni, bajek czy przyrody. Latem wielką przyjemność sprawia spacerowanie po stolicy – można przy okazji usiąść przy fontannie, posłuchać śpiewu ptaków i podziwiać piękno otoczenia.

Gdy jadę metrem do centrum miasta około godziny 7:30, jest ono zawsze wypełnione po brzegi. Na ulicach od samego rana ludzie poruszają się na rowerach lub hulajnogach. Oslo to miasto wielokulturowe i wielonarodowościowe. Przed południem, około 10:00, otwierane są sklepy, a w kawiarniach można wypić dobrą kawę i zjeść smaczne ciastko. Potem udajemy się w dalszą drogę, na przykład do dobrze zaopatrzonych księgarń (takich jak Norli). Z kolei dla katolików przy katedrze świętego Olafa działa księgarnia katolicka, w której kupujemy literaturę religijną, ale również są tam do nabycia piękne ikony, dewocjonalia oraz artykuły liturgiczne.

Dla przykładu, wracając ze szkoły językowej, która mieści się niedaleko parlamentu, poszedłem w stronę Parku Pałacowego (Slottsparken) otaczającego Pałac Królewski. To właśnie tam „spotkałem się” ze szwedzką księżniczką Martą z dynastii Bernadotte (1901–1954), późniejszą księżną koronną Norwegii. W 1929 roku poślubiła ona norweskiego księcia Olava (późniejszego króla Olava V). W obliczu niepewności wojennej pielęgnowała silne życie duchowe, często czerpiąc z wiary siłę do wypełniania obowiązków publicznych i humanitarnych na rzecz Norwegii.

Per Mariam ad Iesum

 

15 sierpnia 2026 roku odbyła się coroczna pielgrzymka z figurą Najświętszej Maryi Panny z naszego kościoła pw. św. Hallvarda do katedry pw. św. Olafa. W procesji brali udział przedstawiciele większości grup działających przy parafii. Wydarzenie rozpoczął proboszcz o. Antoni Erragudi, po czym wyruszyliśmy w stronę katedry w centrum Oslo, modląc się na różańcu. Podczas tej godzinnej drogi odmawialiśmy różaniec w różnych językach, m.in. po polsku, norwesku, hiszpańsku i wietnamsku.

Wyszliśmy ok. godziny 11:00 i przemierzaliśmy ulice budzącej się do życia stolicy. Ze względów bezpieczeństwa procesja odbyła się w ciągu dnia, a nie wieczorem, co pozwoliło uniknąć ewentualnych prowokacyjnych zachowań ze strony przechodniów. Atmosfera była podniosła i pełna skupienia. Katolicy mogli zobaczyć, że nie są w mieście anonimowi, lecz stanowią naprawdę sporą wspólnotę. W tegorocznym wydarzeniu – ze względu na piękną pogodę oraz uroczystość Wniebowzięcia NMP – wzięła udział rekordowa liczba osób.

O godz. 12:00 w katedrze rozpoczęła się Eucharystia ku czci Matki Najświętszej. Świątynia była wypełniona wiernymi po brzegi. Mszę koncelebrowało wielu kapłanów, obecni byli klerycy norweskiego seminarium, a także licznie zebrani ministranci i ministrantki. Na zakończenie odśpiewaliśmy antyfonę maryjną w ramach dziękczynienia za łaski wyproszone za wstawiennictwem naszej Orędowniczki w niebie. Warto zaznaczyć, że w procesji czynnie uczestniczyli wszyscy werbiści. Dla mnie osobiście był to wyjątkowy moment, ponieważ po raz pierwszy sam poprowadziłem dziesiątkę różańca w języku norweskim.

W parkach

 

Mieszkamy w dzielnicy Tøyen w Oslo. Ta część miasta, położona blisko centrum, nie cieszy się najlepszą opinią wśród turystów. Dzielnice takie jak Grønland czy Tøyen bywają kojarzone z ubóstwem, nierównościami społecznymi, narkotykami, a nawet przestępczością. Tøyen ma swój specyficzny klimat – znajduje się tu między innymi budynek więzienia (znanego z serii o Gangu Olsena) oraz kolosalny Główny Posterunek Policji (Politihuset). Mimo to w naszej okolicy można spokojnie pospacerować po pięknych terenach zielonych, takich jak Tøyenparken, czy wybrać się do Ogrodu Botanicznego. Składa się on z części krytej oraz odkrytej i mieści zbiory roślin z całego świata, małe stawy i urokliwą kawiarnię.

Gdy spaceruję lub biegam po tych parkach, mijam ludzi z najróżniejszych kręgów kulturowych. Różnorodność tę dobrze widać po strojach oraz rysach twarzy przechodniów. Na szczęście w słoneczne dni, gdy temperatura sięga 25–30°C, można tu bezpiecznie opalać się na trawie, robić zdjęcia kwiatom, słuchać śpiewu ptaków i po prostu cieszyć się urokiem natury. Szczególnie w weekendy parki zapełniają się ludźmi uprawiającymi sport, spacerującymi z pupilami czy rozmawiającymi z przyjaciółmi.

Norwegowie są bardzo mili i pomocni przy pierwszym kontakcie – czy to gdy pytamy o drogę, czy kupujemy kawę w kawiarni. Bez problemu posługują się językiem angielskim. Z tego powodu niektórzy Polacy mieszkający tu od lat nie musieli nawet uczyć się norweskiego, by podjąć pracę. Na ulicach dominuje oczywiście język norweski, choć powszechny jest angielski, a i język polski słychać stosunkowo często.

Pogoda w Oslo, leżącym nad fiordem, bywa zmienna. Ze względu na bliskość morza i częste wiatry odczuwalnie jest tu nieco chłodniej niż w Polsce. Prognoza na 6 sierpnia 2026 roku zapowiada w dzień zachmurzenie, a po południu przelotny deszcz i burze; wieczorem ma być pochmurno z maksymalną temperaturą 20°C (opady 0,1–13,9 mm). W nocy przewidywane jest bezchmurne niebo i spadek temperatury do 14°C. Za oknem słychać już powiew delikatnego wiatru, a między blokami widać chmury na tle błękitnego nieba. Warto więc wybrać się na trening lub dłuższy spacer po okolicznych parkach...

 

Patroni Norwegii

 

29 lipca 2026 roku w katedrze pw. świętego Olafa w Oslo świętowaliśmy uroczystość patrona Norwegii. Jego postać jest ściśle związana ze średniowieczną historią kraju oraz początkami norweskiego chrześcijaństwa. Olaf był królem Norwegii panującym w latach 1015–1028 (nazywanym Rex Perpetuus Norvegiae – Wiecznym Królem Norwegii), który zjednoczył państwo i przeprowadził jego chrystianizację. Zginął 29 lipca 1030 roku, a po śmierci ogłoszono go męczennikiem i świętym. W iconography przedstawiany jest zazwyczaj w koronie i z toporem bojowym w ręku – atrybutem, który trafił również do herbu Norwegii.

Przed południem Mszę świętą w katedrze odprawił bp Fredrik Hansen, a liturgie wieczorną poprowadził proboszcz katedralny. W Eucharystii uczestniczyło wielu kapłanów oraz seminarzystów, a świątynia była wypełniona po brzegi. Części stałe liturgii śpiewał chór w języku łacińskim. Po Komunii świętej odbyła się procesja z relikwiami św. Olafa (ex ossibus). Relikwiarz zawiera fragment kości ramienia patrona, którym na zakończenie pobłogosławiono wszystkich uczestników liturgii. Po uroczystości obok katedry odbył się piknik z poczęstunkiem dla wiernych.

Patronem naszej parafii jest natomiast święty Hallvard (1020–1043) – norweski szlachcic, patron Oslo i obrońca niewinnych. Według tradycji, gdy miał przeprawić się łodzią przez fiord Drammen (Drammensfjorden), podeszła do niego brzemienna kobieta uciekająca przed prześladowcami. Hallvard stanął w jej obronie i próbował zasłonić ją własnym ciałem przed strzałami z łuku. Z tego powodu stał się symbolicznym opiekunem stolicy Norwegii. Przedstawiany jest z łukiem i strzałami, a jego wizerunek widnieje w oficjalnym herbie Oslo.

Kościół pw. świętego Hallvarda został poświęcony 15 maja 1966 roku. Większość parafian to pierwsze lub drugie pokolenie imigrantów i azylantów z wielu stron świata. Parafia obejmuje obecnie całe Oslo na wschód od centrum oraz przedmieścia, których mieszkańcy reprezentują około 140 różnych narodowości. Msze Święte są tu celebrowane zarówno po norwesku, jak i w językach narodowych: angielskim, polskim, wietnamskim, ukraińskim, erytrejskim i birmańskim.

Ponieważ kościół początkowo należał do ojców franciszkanów, architektura i wystrój noszą w sobie znamiona prostoty oraz franciszkańskiej duchowości. W każdą niedzielę sprawowanych jest tu 8 Mszy świętych. W dni powszednie od godz. 17:15 w kaplicy bocznej odbywa się półgodzinne wystawienie Najświętszego Sakramentu, a po nim o godz. 18:00 odprawiana jest Eucharystia. W czasie adoracji można przystąpić do sakramentu pokuty, który udzielany jest w kilku językach.